HALİÇ’TE MEHTAP

Haliç’in üstünü gümüş mavisi bir mehtap yıkıyor.
Ha okundu ha okunacak, camilerden sabah ezanları.
Ay yüzlü kadın, yola düzülmüş, Topkapı sırtlarında.
Denize vuruyor şavkı, Haliç uykusundan uyanıyor.
Uyanıyor, Haliç’te, kadim tarihli Mehmet’in kayıkları.

Yorgun bir kaç sürücü velinimetlerini bekliyor.
Geniş bulvar dansa kalkmış, ışıl ışıl aydınlıkla.
Sessizce seyrediyor temizlik işçileri, saygıyla.
Köşeden dönen akşamcı, sallana sallana devriliyor.
Sırtında bunca yılın yükü, şehre kusuyor akşamları.

Uyanmış, yılların Kasımpaşa iskelesi. Selamlıyor
Haliç’in karşı kıyısındaki dostu, Fener iskelesini.
Selamlaşıyor Haliç köprüleri ve emektar vapurları.
Günün ilk seferi, demir rayların üzerinden kayıyor.
Uykulu gözleri ile seyrediyor şehri, vatandaşları.

Sonbahara özenmiş bir kış gecesi dinginliği sarıyor
Şehrin üzerini, kalın bir örtü. Annemizin üstümüzü
Örttüğü, şefkatle ve dualarıyla, soğuk kış akşamları.
Gece boyunca, bir örtü, İstanbul’u sarıp sarmalıyor.
Ha uyandı ha uyanacak, İstanbul şehri insanları.

17.02.2011 İstanbul

Fotoğraf :Çetin Bayramoğlu

About Çetin Bayramoğlu

Şairim , insanım.
Bu yazı İstanbul şiirleri içinde yayınlandı ve olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s