>HAYATA TUTUNMAK

>

Sıkıntılarımın masmavi döşeğinde,
Kan kokulu şimşeklerin eşliğinde,
Çocuklarıma can verdiğim evimde,
Taş kesen bedenimi kaybediyorum,
Siyah atlıların belirdiği gecede.

Dikilmiş kan çanağı gözler üzerime,
Kemikli eller sarılmış yüreğime,
Son kayıt yazılmış amel defterime.

Yüreğim,
Çarpmıyor yüreğim,
Öldüm, öldüm dirildim,
Uğursuz gecede.

Son telkinler duvarlara asılı,
“La ilahe illallah ” yüreğime yazılı.
Yüreğim çarpıyor mu? Bilemiyorum.
Beynim yaşıyor mu? Söyleyemiyorum.
Kendimi , kendimde hissedemiyorum.

Kırmızı elbiseli, gül kokulu kızım,
Sislerin arasından süzülen varlığım.
Döşeğimdeki kabrime uzatıyor elini,
“Anneciğim , bırakma beni” sözleri,
Hayata geri çekiyor, bedenimi.

Yüreğim,
Çarpıyor yüreğim,
Öldüm, öldüm dirildim,
Uğursuz gecede.

12.04.2011 İstanbul

About Çetin Bayramoğlu

Şairim , insanım.
Bu yazı Diğer şiirler içinde yayınlandı ve olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s