İKİMİZİN TÜRKÜSÜ

Aslında ben ve sen, her ikimiz
Hep böyleydik anılarımızda:
Birbirimizi anlıyorduk, seviyorduk
Aslında çocuktuk, yüzü pembeleşen
El ele tutuşan gülen yüzlerdik,
Kanı kaynayan çapkın gençlerdik
Sen ve ben, güzelleşen her ikimiz.

Ne güzel birlikte yürürdük sessiz
Yürüyüşümüz bahar esintisiydi
Gülüşümüz bembeyaz kar yüzlüydü
Gözbebekleriydi gözlerimiz
İpekleşirdi cesur yüreklerimiz
Tek ses duyulurdu kucaklaşmamızda
Sen ve ben , ölürdük birimiz.

İstanbul çeşmelerinde içtiğimiz
Melekleri emziren anne sütü gibiydi
Sevda meclisinde okuduğumuz şiirimiz
Dağların, taşların, ağaçların
ve Kuşların yürekleri ve elleriydi
Her ikimizin yaşadığı mutluluktu
Huzuru çağırırdı gecede, sözlerimiz.

Bakışmalarımızın eseri saadetimiz
Seni ve beni yedi tepe dolaştırırdı,
Ellerimiz kanatlaşırdı, gözlerimiz
Uçururdu tepedeki Galata kulesinden
Şiirdeki Kız kulesi evimize; düşlerimiz.
Senle ben gönül dünyasına girerdik
Günahsız aşkı yakalamaktı, ereğimiz.

29.12.2011 İstanbul
19.12.2004 İstanbul

Fotoğraf : Çetin Bayramoğlu

About Çetin Bayramoğlu

Şairim , insanım.
Bu yazı Sevda şiirleri, İstanbul şiirleri içinde yayınlandı ve olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s