Umudumla…

Kendimi görüyorum, özümün dışındayım.
Ormandayım, yok olan ağaçlara ağlıyorum.
Kopkoyu karanlık içindeyim.
Düşünüyorum, duyuyorum ağaçları.
Duyuyorum dışımdaki beni,
Görüyorum seni, gül beyaz yüzünü.
Her sabah yüreğime sıkılıyor
Kapkaranlık mermi, hissediyorum.
Kulaklarım duymuyor, sıkılan çığlıkları.
Kendimin dışındayım, görüyorum.
Duyuyor ve isyan ediyorum.
Biliyorum , anlatamıyorum.
Düşlüyorum, düşünüyorum seni, umudumla…

Zorluklarla dolu, dopdoluyum.
Aydınlıktan yoksun bir yerdeyim,
Karanlığı katık etmişim uykuma,
Kopkoyu güvensizlik duygularıma.
Şüpheliyim kendimden, karanlık yerdeyim.
Dünümün doğrularını, yanlışlıyorum.
Korkuyorum, yarının doğrularını
Bugünden yanlışlamaktan.
Okyanus damlaları olmak istiyorum,
Kucaklaşmak istiyorum, rüzgarla.
Ne yazık! Buhar olduğumu anlıyorum.
Tasada ve kıvançta parçamı istiyorum.
Kucaklaşmak ve paylaşmak senle, umudumla…

12.12.1980 İstanbul
05.03.2012 İstanbul

Fotoğraf : Çetin Bayramoğlu

About Çetin Bayramoğlu

Şairim , insanım.
Bu yazı Politik şiirler içinde yayınlandı ve olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s