Güvercin Kondu Yüreğime

Bir güvercin ansızın konuverdi,
Avlunun yalnızlık kokan taşlarına.
Beyaz mı beyaz; ruhun gibi…
Güzel mi güzel; sevdan gibi…
Ürkek mi ürkek; tutkun gibi…
Bir güvercin konuverdi,ansızın,
Çığlık çığlık atan yüreğime.

Dört duvar arasında,
Geçit vermez, ses vermez,
Nefes almaz, yankı bulmaz
Dört duvar arasında,
Bir güvercin avluya kondu.
Gülümsedi yüzüme, yüreğime
Ansızın girdi hayatıma .

Ufak bir bitki, taşlar arasında,
Işıktan yapraklarını,
Umuttan kollarını,
Açmış, gökyüzüne kucağını.
Ağaç olacak, sevgi olacak,
Umut olacak, geleceğim olacak,
Mahpushane duvarları arkasında.

Bir güvercin kondu, ilkbahar sabahında…
Bir yudum su getirdi, gagasında,
Aşılmaz duvarları aşacak
Yemyeşil yaprakların toprağına.
Kanadı çelik, sesi çığlık.
Bir güvercin ağır ağır yükseldi
Hayatımın süt beyaz bulutlarına.

03.06.2010 İstanbul
10.04.2012 İstanbul

Fotoğraf : Çetin Bayramoğlu

About Çetin Bayramoğlu

Şairim , insanım.
Bu yazı Politik şiirler, Sevda şiirleri içinde yayınlandı ve olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s