Bana Kalan Hüzün

Sensizliği, ağlayıp, gözlerime, gözlerime gömdüm.
Sessiz gözlerin aydınlığıma şimdi daha yakın…
Sıcak çöllerin kirini yıkıyor, yağmur.
Sesini duyuyorum senin, sessiz ve mağrur.
Suskunluğum sanki binlerce yıllık sürgün.
Saçlarında kokusu deli bir ormanın.
Sesini dinlediğim, yüzümü yüzüne sürdüğüm.
Sevilmek sana benziyor, sevmek bana kalan hüzün.

01.11.2001 İstanbul
19.06.2012 İstanbul

About Çetin Bayramoğlu

Şairim , insanım.
Bu yazı Sevda şiirleri içinde yayınlandı ve olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s