Karanlığa Uçan Serçeler

Heyhat! artık serçeleri de vuruyorlar.
Aç olsalar da serçeleri vurmazdı, sokaklar.
Koruyup kollardı güzel başlı güzel elli
Sokakların hoşgörü ve sevecenlik timsali.
Yiğit ak saçlı bulutların korumasında,
Herkese inat uçar dururlardı serçeler…

Kimseye zararları dokunamadığından değildi
Sere serpe kaygısızlıkları aslında…
Serçeleri vurmak isteyecek kadar
Gözü dönmüş bir açlık içinde olmadığındandı
İnsanlar, kediler, gündüzler, geceler.
Korkusuzca uçarlardı, gökyüzünde serçeler…

Biz çocuklar bu dünyanın serçeleriydik…
Kimse bizi vuracak kadar acıkmaz zannederdik…
Ölü vaziyette bile yerde yatarken …
İşte bu kadar masumduk , bu yüzden.
Yanılmışız, korumasızız, yalnızız
Serilmişiz; gökyüzünde karanlığa uçan serçeler.

23.11.2010 İstanbul
18.10.2012 İstanbul

About Çetin Bayramoğlu

Şairim , insanım.
Bu yazı Politik şiirler içinde yayınlandı ve olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s