Birdenbire…

054

Birdenbire oldu, birdenbire; gökyüzü yarıldı,
Sevgi yağmuru üzerimize döküldü ansızın
Bir ben vardım kürekte , bir de gülüşlerin

Yıllar geçti, hiçe dönüştü anılarımız birer birer
Geriye kalan yalnız ruhu, kızıl akşamların
Bir de kaya dibinde direnen minik kökler

İstanbul – 02.11.2015

About Çetin Bayramoğlu

Şairim , insanım.
Bu yazı Sevda şiirleri içinde yayınlandı ve olarak etiketlendi. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s